عرفاء

عرفاء. [ ع َ ] ( ع ص ) شتر بافش. ( از منتهی الارب ). ناقة عرفاء، ماده شتر که سنام وی چون عُرُف و مکان مرتفع شده باشد، و یا بر گردن او یال مانند به وجود آمده باشد. ( از اقرب الموارد ). ج، عُرف. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) کفتار. بسبب افزونی موی گردنش بدین نام خوانده شده است. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
عرفاء. [ ع ُ رَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ عَریف. ( منتهی الارب ). رجوع به عریف شود. || ج ِ عارف. ( ناظم الاطباء ). ج ِ عارف، چنانکه علماء و شعراء جمع عالم و شاعر باشد. ( از آنندراج ) ( از غیاث اللغات ). در تداول فارسی معمولاً جمع «عارف »تلقی شود. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عارف شود.

💡 و اگر كسى هم علما و يا از راه برهان، اعتقاد دست بياورد، چنانكه مثلاشيخ الرئيس و غيرهمقامات عرفاء نوشته اند، و يا تقليداء از اهلش ياد بگيرد؛ باز هزاران فرقها ما بين اينعلم و معرفت با معرفت شهودى و وجدانى اهلش ‍ مى باشد؛ و لذتى كه در شهود اينمراتب بر اهلس دست مى دهد، همان است كه در كافى از حضرت صادق عليهالسلام روايت كرده است كه مى فرمايد:

💡 يكى از عرفاء مى گويد: (مگر نه چنين است كه اگر از بيمار، غذا و نوشيدنى و دارورا دريغ دارند آن بيمار مى ميرد؟! قلب و دل آدمى نيز (به غذا و دارو نيازمند است ). اگردل و جان انسان از دانش و تفكر و حكمت محروم گردد چنيندل و جانى از كار مى افتد و دچار مرگ و نابودى مى شود).

💡 303- وى از عرفاء بنام اسلامى است كه بهسال 129 ه‍ق زاده شد، و به هنگام بازگشت از مكه در 197 ه‍ ق. از دنيا رفت.

💡 فُضَيل بن عياض (114) مردى است كه در ابتدا دزد و شخص فاسقى بود او در كارخويش، چنان اقتدارى داشت كه فاصله ابيورد و سرخس را ناامن كرده بود. امّا با همهآلودگى ها چون ذاتاً شايستگى داشت، در اثر تحولات درونى،تمام گناهان را كنارگذاشت، توبه واقعى كرده و يكى از بزرگان عرفاء شد و تعدادى انسان صالحتربيت كرد.

💡 اين افراد مانند دراويش و عرفاء مشرق زمين افرادى با جذبه و مؤ من بودند.(312)