طلیل

لغت نامه دهخدا

طلیل. [ طَ] ( ع ص، اِ ) خون رایگان رفته. || شیرین. || بوریا، یا از برگ درخت بوی جهودان یا ازشاخ نخل یا از پوست آن بافته. ج، اَطِلّة، طِلّة، طُلُل. ( منتهی الارب ). حصیر. ( مهذب الاسماء ). حصیری که از برگ خرما و جز آن بافته باشند. ( منتخب اللغات ).
طلیل. [ ] ( اِخ ) منزلی در راه کرک که دارای گیاه دفلی فراوان بوده است. رجوع به عیون الانباء ج 1 ص 13 شود.

جمله سازی با طلیل

💡 یگان‌های زرهی لشکر سوم پیادهٔ آمریکا ابتدا به غرب و سپس به شمال حرکت کردند تا از راه بیابان‌های غربی عراق به سمت بغداد بروند. در همین حین واحد اول تفنگداران دریایی به سمت شرق رفت تا از راه بزرگراه شماره ۱ به سمت مرکز کشور برود. لشکر یکم زرهی بریتانیا از راه مرداب‌های شرقی به سمت شمال حرکت کردند. لشکر یکم تفنگداران آمریکایی از راه شهر ناصریه وارد نبردی برای تصرف یک تقاطع جاده‌ای مهم و فرودگاه طلیل که در آن حوالی بود شدند. لشکر سوم پیادهٔ آمریکا توانست نیروهای عراقی را که داخل و اطراف این فرودگاه را به شدت مراقبت می‌کردند شکست دهد.