لغت نامه دهخدا
صواغ. [ ص َوْ وا ] ( ع ص )زرگر. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). || ریخته گر. رجوع به صائغ شود. || دروغگو. ( منتهی الارب ). الکذاب و المزور الکلام. ( اقرب الموارد ).
صواغ. [ ص ُوْ وا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ صائغ. رجوع به صائغ شود.
صواغ
فرهنگ عمید
‹صیّاغ› [قدیمی]
۱. ریخته گر.
۲. سخن پرداز.
فرهنگ فارسی
صائغ
جمله سازی با صواغ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 لعلها را درخش او صیقل سیم و زر را کفایتش صواغ
