لغت نامه دهخدا
شوره گر. [ رَ / رِ گ َ ] ( ص مرکب ) کسی که شوره می سازد. ( ناظم الاطباء ).
شوره گر. [ رَ / رِ گ َ ] ( ص مرکب ) کسی که شوره می سازد. ( ناظم الاطباء ).
کسیکه شوره می سازد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر شاخ شوره گر بنشانند بر لبش آرد چو نیشکر همه شیرینئی ببار
💡 نزد درویشان ز شیرینی ایشان خوشترست همچو شوره گر کسی خاک از بن دیوار خورد