شافاط

شافاط. ( عبری، ص، اِ ) قاضی. ( قاموس کتاب مقدس ).
شافاط. ( اِخ ) یکی از جاسوسان سبط شمعون بود. ( قاموس کتاب مقدس ).
شافاط. ( اِخ ) یکی از سلسله سلطنتی یهودا. ( قاموس کتاب مقدس ).
شافاط. ( اِخ ) از رؤسای سبط جاد. ( قاموس کتاب مقدس ).
شافاط. ( اِخ ) یکی از شبانان داود است. ( قاموس کتاب مقدس ).

یکی از شبانان داود است

💡 مـفـسـران نـام پـدر يـسـع را اخـطـوب ذكـر كـرده و از قـامـوس مـقـدسنقل شده كه او را پسر شافاط و ساكن آبل محوله دانسته اند.