سیم ساق

سیم ساق. ( ص مرکب ) سیم اندام. ( آنندراج ). آنکه ساق پای او چون سیم سفید است.آنکه ساق و سرین وی سفید و تابان باشد:
سیم ساقی شده گراز سمی
گاوچشمی شده بگاو دمی.نظامی.کی ببینم من رخ آن سیم ساق
هین مکن تکلیف مالیس یطاق.مولوی.از سرو و مه چه گوئی ای مجمع نکویی
تو ماه مشکبویی تو سرو سیم ساقی.سعدی.ساقیان سیم ساق و شاهدان شوخ چشم
عاشقان خوش نفس جان پروران خوش نشین.( ترجمه محاسن اصفهان ص 32 ).ساقی سیم ساق من گر همه دُرْد میدهد
کیست که تن چو جام می جمله دهن نمیکند.حافظ.

کسی که دارای ساق های سفید و بلورین باشد، سیمین ساق.

سیم اندام. آنکه ساق پای او چون سیم سفید است.

💡 ماه پیکر سیم ساقی بود ساقی دوش و من چشم سوی سیم ساق و ماه پیکر داشتم

💡 سروی از قد لیک سرو سیم ساق ماهی از رخ لیک ماه بی کلف

💡 وه چه بسا سیم رخ و سیم ساق بهرِ وی از شوی گرفته طلاق

💡 تهنیت را هر وشاقی سیم ساق از هر کران درکفی نای صراحی درکفی ساغر گرفت

💡 زرد شد رویم چو زر اندر فراق رحمی آخر ای نگار سیم ساق

💡 با غیر دیدم آن صنم سیم ساق را از رشک بر وصال گزیدم فراق را