سحایب

مترادف‌ها

ابرها

لغت نامه دهخدا

سحایب. [ س َ ی ِ ] ( ع اِ ) سحائب. ج ِ سحابة: و ایشان انامل ساعد صاحب شریعت و وابل سحایب صدر نبوت و انجم افلاک دیانت و سهام کنانه فتوت و مروت بودند. ( تاریخ بیهق ص 11 ). رجوع به سحائب شود.

فرهنگ عمید

تکه های ابر.

جمله سازی با سحایب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 زرای تو شاید که چون اختر آید مطر در نظر از ضمیر سحایب

💡 چو دندان زیبا و شاقان بزمش شب و روز باران تگرگ از سحایب

💡 ایادیت را کس نداند شمردن که داند شمردن سرشک سحایب

💡 در اشعار کلاسیک فارسی، توصیف سحایب در آسمان شب با استفاده از کلمات بسیار زیبا و هنرمندانه انجام می‌شود.

💡 با حرکت باد، سحایب در پهنه آسمان پراکنده می‌شدند و نور ماه را به شکلی متفاوت می‌تاباندند.

💡 تماشای سحایب در هنگام غروب خورشید، صحنه‌ای بسیار تماشایی و آرامش‌بخش را برای بینندگان فراهم می‌آورد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران