سارنج

لغت نامه دهخدا

سارنج. [ رَ ] ( اِ ) مرغی باشد کوچک. ( فرهنگ اسدی ). مرغکی است کوچک و ضعیف. ( شرفنامه ٔمنیری ). مرغکی باشد سیاه و کوچک و ضعیف. ( برهان ) ( آنندراج ). مرغی است خرد و سیاه و به آذربایجان سودان گویند. ( رشیدی ) ( جهانگیری ) ( اوبهی ). اسرنج. ( دزی ج 1 ص 621 ). سالنج. ( رشیدی ).سارج. ( شعوری ). ساننج. ( برهان ). سارنگ:
تو کودک خرد و من چنان سارنجم
جانم ببری همی ندانی رنجم.صفار مرغزی ( از فرهنگ اسدی و رشیدی ).چو عنقا دان ورا، دشمن چو صعوه
چو شهباز است او و خصم سارنج.
_( شمس فخری ( از جهانگیری و شعوری ). رجوع به سار، سارج، سارچه، سارک، سارنگ، سارو. ساروک، ساری، شار، شارک وشارو شود. || نام شعبه ای است از موسیقی. ( جهانگیری ). || سازی است و آواز سارنج که در دستگاههای آواز ایرانی معروف است منسوب بدان می باشد. ( مجله موسیقی دوره سوم شماره 9 ص 30 ). رجوع به سارنگ شود.k05l )_

جمله سازی با سارنج

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 چنانکه تازی سوی و غا بروز مصاف بروز صید نتازد عقاب زی سارنج

💡 به گوشهٔ ابوعطا و آواز ابوعطا، سارنج و دستانِ عرب نیز گفته می‌شود.

💡 آواز ابوعطا از درجهٔ دوم شور ساخته می‌شود. فرصت‌الدوله شیرازی معتقد است ابوعطا همان سارنج است و این آواز قسمی از فرود شور است. تصنیف بهار دلکش یکی از آثار ساخته‌شده در آواز ابوعطا (گوشهٔ حجاز) است.