لغت نامه دهخدا
رخصتی. [ رُ ص َ ] ( ص نسبی، اِ ) رخصتانه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رخصتانه شود.
رخصتی. [ رُ ص َ ] ( ص نسبی، اِ ) رخصتانه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به رخصتانه شود.
رخصتانه
💡 آتش افروخته و خلق به حیرت نگران رخصتی ده که به هنگامه هنر بنمایم
💡 هیچکس را نگسلد تیغ اجل تار حیات تا نه از تیغ جهانسوز تو گیرد رخصتی
💡 رخصتی ده تا کشم تیغ از نیام آتش اندازم در این قوم لئام
💡 دراین کار مختار، ای رهنمای بده رخصتی گرتو را هست رای
💡 خدایگان هنر را اگر درین فتوی به خون گربه ز من رخصتی همی باید
💡 شاها مرا بخا کدرت رخصتی فرست کافسرده نک ز باد خزان گلستان من