دوپیازه

لغت نامه دهخدا

دوپیازه. [ دُ زَ / زِ ] ( ص نسبی، اِ مرکب ) نوعی از بریان که از مسکه و زردچوبه و سیر و پیاز و دیگرافزارها ترتیب می دهند. ( ناظم الاطباء ). نوعی از قلیه و نانخورش. ( آنندراج ). طاس کباب. ( یادداشت مؤلف ):
لاتخرجن من البیوت لغازة او غیر غازة
لایَقتنصک القانصون فیطبخونک دوپیازه.شیخ بهایی. || نوعی از نان خورش بدون چربی. ( ناظم الاطباء ). || شرم مرد:
حلق زیرینت باز چرب کند
قلیه خشک دوپیازه من.سوزنی.
دوپیازه. [ دُ زَ ] ( اِخ ) نام ملایی ظریف بوده است در هند مانند عبید زاکانی. ( لغت محلی شوشتر ).

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - نوعی نان خورش بدون چربی. ۲ - نوعی بریانی که از مسکه و زردچوبه و سیر و پیاز و دیگر افزودنیها ترتیب دهند
نام ملایی ظریف بوده است در هند مانند عبید زاکانی.

جمله سازی با دوپیازه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 دوپیازه یا دو پیازا از غذاهای رایج در بخش‌هایی از ایران و هم‌چنین در افغانستان، پاکستان و هند است.

💡 مواد لازم برای تهیه دوپیازه شیرازی، این غذا از پیازداغ، سیب‌زمینی آب‌پز، نعناع به همراه نمک و سایر ادویه‌ها تهیه می‌شود.

💡 دوپیازه از غذاهای سنتی افغانستان است. در قرن ۱۹ دوپیازه در هند (راج بریتانیا) و بخش هایی از ایران محبوبیت چشم گیری پیدا کرد و تا کنون از غذا های اصلی هند، پاکستان و بخش هایی از ایران به خصوص در شهر های مشهد و شیراز به حساب می آید.