دورجا

دورجا. ( اِ مرکب ) دورجای. دورگاه. مسافت دور. دور. مسافت بعید. تا مسافتی بعید. تا مسافتی دراز:
پس چون برفت و مدینه زیارت کرد امرش آمد به خدمت مادر بازگشتن با جماعتی روی به بسطام نهاد خبر در شهر اوفتاد اهل بسطام به دورجایی به استقبال او شدند. ( تذکرة الاولیاء عطار ). نقل است که او را نشان دادند که همان جای پیر بزرگ است از دور جایی به دیدن او شد. ( تذکرة الاولیاء عطار ). رجوع به دورجای شود.

💡 موسی از تو یافت راه از دورجای پس مرا در خورد من راهی نمای

💡 جزیره پدید آمد از دورجای ز ملاح پرسید آن پاک رای