در یتیم

در یتیم. [ دُرْ رِ ی َ ] ( اِ مرکب ) کنایه از مروارید بزرگ است که یک دانه تنها در صدف باشد. ( برهان ). مروارید بزرگ و آبدار که در صدف همین یک دانه تنها پیدا شده باشد. ( غیاث ) ( آنندراج ). مروارید بی همتا. مروارید بی بها. مروارید فرید. مروارید بی نظیر. در کم نظیر. دره یتیمه. در یکتا:
ز فضل و جود اجل «زین دین » سخن گویم
سخن چه در یتیم اوفتد گه تنظیم.سوزنی.ز بحر خاطر من گاه گاه و پیوسته
ثنای مجلس او باد همچو در یتیم.سوزنی.نسیم بر قلم مشکبار ساحر تو
به ساحری شبه ریزد بقدر در یتیم.سوزنی.پس لاف زند که در یتیم دارم و ندارد. ( منشآت خاقانی چ دانشگاه ص 295 ).
پای سهیل از سر نطع ادیم
لعل فشان بر سر در یتیم.نظامی.ولی نعمت ریاحین را نسیمم
ولی عهد شکر در یتیمم.نظامی.که می گردد حریر اینجا گلیمی
سفالی می شود در یتیمی.عطار.او چنین پیریست کش آغاز نیست
با چنین در یتیم انباز نیست.مولوی.یک سواره میرود شاه عظیم
در کف طفلان چنین در یتیم.مولوی.دی بر رسته صرافان من بر در تیم
کودکی دیدم پاکیزه تر از در یتیم.مولوی ( مسعودی رازی ).در یتیم گوهر یکدانه را ز اشک
جزع دو دیده پر ز عقیق یمان شود.سعدی.اوجوهر است گوصدفش در جهان مباش
در یتیم را همه کس مشتری بود.سعدی. || ( اِخ ) کنایه از حضرت رسالت پناه صلوات اﷲ علیه و آله. ( از برهان ):
لیک در سیمای آن در یتیم
دیده ام آثار لطفت ای کریم.مولوی.

کنایه از مروارید بزرگ است که یک دانه تنها در صدف باشد. در یکتا.

💡 هست اتابک مصطفی تایید و اسکندر خصال کاین دو را هم در یتیمی ملک پرور ساختند

💡 ز آن دانه دانه، دانه در یتیم زرد ز آن پاره پاره، پاره یاقوت سرخ خوار

💡 همچنین کتاب‌های شعر در یتیم دمشق اثر محمد قاسمی، دختری در قراغ بابا اثر روح‌الله دریکوند، سه ساله اثر ابوالفضل عرب‌عاملی، عطر باران اثر ناصر صبا و غروب ستاره اثر محسن حافظی کاشانی از ی است که با موضوع زندگی رقیه به چاپ رسیده‌اند.

💡 نتیجه سیاست‌های افزایش جمعیت چائوشسکو، کودکان بسیاری بودند که به علت ناتوانی والدین در نگهداری آنها سر از یتیم‌خانه‌ها درآورند. بخش عمده کودکانی که در یتیم‌خانه‌های کمونیستی زندگی می‌کردند واقعاً یتیم نبودند بلکه تنها فرزندان والدینی بودند که ناتوان از نگهداری آنها بودند.

💡 پشت بر دیوار دادم تا نظر کردم که بحر از صدف گهواره در یتیم آماده کرد

💡 پس از نسل‌کشی ارمنیان که پدر و مادرش کشته شدند، با خواهرش به ارمنستان روسیه مهاجرت کردند. کودکی و نوجوانی را در یتیم‌خانه سپری کرد. در سال ۱۹۳۲ میلادی از دانشگاه دولتی ایروان در رشته تاریخ و ادبیات فارغ‌التحصیل شد و پس از آن همه زندگی اش را صرف ادبیات ارمنی کرد. شعرهای او در ۳۰ کتاب گوناگون چاپ و منتشر شده است و بسیاری از آن‌ها به صورت ترانه اجرا گردیده‌است.