خلق تنگ

خلق تنگ. [ خ ُ ت َ] ( ص مرکب ) عصبانی. غضبناک. ( یادداشت بخط مؤلف ).

عصبانی غضبناک

💡 جنگ دارد صحبت سوداییان با خلق تنگ جبهه واکرده ای باید چو صحرا داشتن

💡 یک گل از یک شاخ با صدگونه رنگ آید همی عرصه گیتی بچشم خلق تنگ آید همی

💡 بر خلق تنگ گشته مساکن چو کام کور بر چرخ داده نور کواکب چو چشم مار

💡 که از کثرت خلق تنگ آمدم    به هرجا شدم سر به سنگ آمدم

💡 گران شوند سبک‌ها ز خلق تنگ به خاطر سبک شوند ز میزان حسن خلق، گران‌ها

💡 از خلق تنگ بر تو جهان تنگ گشته است بیرون ز پای خویش کن این کفش تنگ را