خاره در

خاره در. [ رَ / رِ دَرر ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) شکافنده سنگ خاره. || کنایه از قدرت است و صلابت:
تکاور یکی خاره دری تو گفتی
چو یوز از زمین برجهد کش جهانی.منوچهری.برآمد بادی از اقصای بابل
هبوبش خاره در و باره افکن.منوچهری.

شکافنده سنگ خاره کنایه از قدرت است و صلابت.

💡 نرفت چون به گداز از فراق، دانستم که جان سخت من از سنگ خاره در پیش است

💡 اگر زمرد و یاقوت تاج شاهان بود کنون ز خاره در آویختست و خار ه ستان

💡 خاره در تفّ او چو خاره سبک شوره بر سنگ او چو شاره تُنُک

💡 خار در دیده خاره در پهلو همچو حاجی دوان به راه حجاز

💡 قوی دلی که زسهمش به سنگ خاره درون شد نهاد آتش سوزان چو جرم آب حصاری

💡 در سینه دلش ز نازکی بتوان دید مانندهٔ سنگ خاره در آب زلال