لغت نامه دهخدا
جفت گاو. [ ج ُ ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دوگاو که بدان زمین را شیار کنند. رجوع به جفت شود.
جفت گاو. [ ج ُ ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) دوگاو که بدان زمین را شیار کنند. رجوع به جفت شود.
دو گاو که بدان زمین را شیار کنند
💡 وسعت بُنِه متناسب با مقدار آب و قدرت کشش آن بودهاست. وسعت هر بنه در روستاها متفاوت بوده، از یک جفت گاو تا چهار جفت تغییر میکرد. در حقیقت مقدار آب هر ده بر اساس مدار گردش آبادی که معمولاً بین ۶ تا ۱۲ روز، یک شبانروز آبیاری کامل میشد و مقدار معینی زمین را آبیاری میکرد. در یک سال زراعی، بُنِه از نظر زمین و آب و متعلقات مربوط به کار و شخم ثابت باقی میماند. (منبع شماره ۵)