تگس

تگس. [ ت َ گ َ ] ( اِ ) همان تگژ مرقوم است. ( شرفنامه منیری ). استخوان و هسته درون و صره انگور. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ):
برگونه سیاهی چشم است غژم او
هم بر مثال مردمک چشم از او تگس.بهرامی ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).دیده حاسد بتو چون غژب انگور است سرخ
در لگدکوب عنا بادش جدا آب از تگس.سوزنی ( یادداشت ایضاً ).رجوع به تکز و تکژ و تکس و تگسک شود.

همان تگژ مرقوم است

💡 سیصد و هفتاد سال از وقت پیغمبر گذشت سیر شد منبر ز نام و خوی تگسین و تگین