تنگ بسته

تنگ بسته. [ ت َ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) چاروایی که آنرا زین نهاده و تنگ آنرا بسته باشند و در این حالت آماده سواری یا بار بردن است:
تا اسب تنگ بسته نگیرم ز مدح میر
نگشایم از خرک جرس هجو تنگ تنگ.سوزنی.ماده خری تنگ بسته را بنهادم
چنبر بگسست و از نوار فروماند.سوزنی.

چاروایی که آنرا زین نهاده و تنگ آنرا بسته باشند و درین حالت آماده سواری یا بار بردن است.

💡 ماده خری تنگ بسته را بنهادم چنبر بگسست و در نوار فرو ماند

💡 بیامد به تخت مهی برنشست میان تنگ بسته گشاده دو دست

💡 مسیح آیتی من سلیمانت کردم که بادی فرستادمت تنگ بسته

💡 فرود آمدند اندران نیستان همه جنگ را تنگ بسته میان

💡 وز آن جایگه تنگ بسته میان بگردید بر گرد ایرانیان