تشنه کامی

تشنه کامی. [ ت ِ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) آرزومندی. خواهان چیزی بودن:
دگر از تشنه کامی های مشتاقان چه می پرسی
به رنگ لاله تنها جام می نوشد نبیذ اینجا.ناصرعلی ( از آنندراج ).رجوع به تشنه کام شود.

آرزومندی خواهان چیزی بودن

💡 در حلق ساکنان بهشت آب سلسبیل بر یاد تشنه کامی او خون ناب شد

💡 ازتاب تشنه کامی اطفال در خروش خاک سیه به دیده ی بی آب آفتاب

💡 خاک این خطه اگر موج زند همچو سراب تشنه کامی‌ست که از جامعه خون می‌خواهد

💡 دردا که بر لب آید جانم ز تشنه کامی وآب حیات دارد لعل گهرفشانت

💡 کنم چو یاد من از حلق پارهٔ علی اصغر به تشنه کامی آن طفل شیرخوار، بنالم

💡 از تاب تشنه کامی اطفال شد چنان کز تاب، پیچ و تاب به حبل المتین فتاد