لغت نامه دهخدا
ترکاری. [ ت َ ] ( حامص مرکب ) بزبان مردم هند باغبانی. ( ناظم الاطباء ).
ترکاری. [ ت َ ] ( حامص مرکب ) بزبان مردم هند باغبانی. ( ناظم الاطباء ).
💡 غلامان دارد او رومی غلامان دارد او زنگی به نوبت روی بنماید به هندو و به ترکاری
💡 ای روزی دلها رسان جان کسان و ناکسان ترکاری و یاغی به سان هموار و ناهموارهای