بیم بر

بیم بر. [ بی ب َ ] ( نف مرکب ) خائف و ترسنده. ( آنندراج ) ( بهار عجم ). بیم برنده و ترسنده. ( ناظم الاطباء ). || ( ص مرکب ) بها و قیمت ( و وجه آن بر مؤلف معلوم نیست ). ( از بهار عجم ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).

خائف و ترسنده. بیم برنده و ترسنده. بها و قیمت و وجه آن بر مولف معلوم نیست.

💡 شد از بیم بر چشم شه تیره هور به دل گفت با این که شورد به زور

💡 باغیان را ز بیم بر سرِ چاه شده از بیم چرخ و ناوک شاه

💡 ای فخرِ اقالیم که بر درگهت از بیم بر دوش کشد چرخ ز تو بار تحکم

💡 بلرزید از بیم بر خود شدید چو آن زور و پیکار را بنگرید

💡 چو بانگ خیزد کآمد امیر ابویعقوب زهیچ جانور از بیم بر نیاید دم

💡 تو کاتش از نقاب ما نه بینی عدم از بیم بر هستی گزینی