بدیع الدین
لغت نامه دهخدا
بدیعالدین. [ ب َ عُدْ دی ] ( اِخ ) ترکو سجزی یا بدیع ترکو. عوفی نام او را در ردیف شاعران آل سلجوق بعد از عهد معزی و سنجری آورده و از اشعار او نقل کرده است. رجوع به لباب الالباب چ لیدن ج 2 صص 349 - 351 و مجمعالفصحا ص 168 و فرهنگ سخنوران شود.
فرهنگ فارسی
ترکو سجزی یا بدیع ترکو عوفی نام او را در ردیف شاعران آل سلجوق بعد از عهد معزی و سنجری آورده و از اشعار او نقل کرده است.
جمله سازی با بدیع الدین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بدیع سیستانی با نام کامل بدیع الدین ترکو سیستانی از شعرای مشهور قرن ششم ه.ق.بود که در سخن سرایی نادر وصحبتش مطبوع بود.