بیش خور

لغت نامه دهخدا

بیش خور. [ خوَرْ/خُرْ ] ( نف مرکب ) بسیارخوار. اکول. شکمباره.

فرهنگ فارسی

بسیار خوار. اکول. شکمباره.

جمله سازی با بیش خور

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 هر چه رسد، بیش خور و کم مخور ور نرسد هم برسد، غم مخور

💡 کم خور و بسیاری راحت نگر بیش خور و بیش جراحت نگر

💡 زیرا عرضی است غم که در مدت عمر هر چند کزو بیش خوری کم نشود