برچخ

لغت نامه دهخدا

برچخ. [ ب َ چ َ ] ( اِ ) برچق. ( آنندراج ). ژوپین. زوبین. نیزه کوچکی که هندوها در دست گیرند. ( ناظم الاطباء ). برچه. نیزه کوچک که اغلب مردم هندوستان دارند. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). ژوبین است و آن نیزه ای است نه دراز و نه کوتاه. ( برهان ):
از خنجر دو رویه سه کشور گرفتنش
وز برچخ سه پایه دو سلطان شکستنش.خاقانی ( آنندراج ).

فرهنگ عمید

نیزۀ کوچک: از خنجر دورویه سه کشور گرفتنش / وز برچخ سه پایه دو سلطان شکستنش (خاقانی۲: ۷۰۲ ).

جمله سازی با برچخ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 از خنجر دو رویه سه کشور گرفتنش وز برچخ سه پایه دو سلطان شکستنش

داجون یعنی چه؟
داجون یعنی چه؟
اوبی یعنی چه؟
اوبی یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز