اشک ندامت

اشک ندامت. [ اَ ک ِ ن َ م َ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اشک پشیمانی:
امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت.حافظ.صد رهم اشک ندامت اگر از سر گذرد
عرق شرم کجا ره به جبین خواهد برد.کلیم ( از آنندراج ).و رجوع به اشک پشیمانی شود.

اشک پشیمانی کلیم

💡 ریزش اشک ندامت غافلان را بس بود مشت آبی لشکر خواب گران را بس بود

💡 اوقات من به اشک ندامت شده است صرف چون سرو، عمر من به لب جو گذشته است

💡 دلی که پشت به کوه گران زسختی داشت زسیل اشک ندامت خراب خواهد شد

💡 هست تا در جگر از اشک ندامت آبی صائب از دامن ابنای زمان دست بشو

💡 اگر ستاره اشک ندامت است بلند غمین مباش که پاک از گناه خواهی شد

💡 این خوشه های گوهر سیراب همچو تاک صائب ز فیض اشک ندامت به من رسید