بارودی

بارودی. ( اِخ ) تونسی ( خطیب محمد ) امام اول مسجد جامع باردو در تونس بوده. کتب زیر از اوست: تعلیم القاری ( رساله در احکام تجوید ) که بسال 1293 هَ. ق. تألیف کرد و شیخ محمد شاذلی بن اصلح وی را بدین دو بیت:
لقد جمعت وصف الحروف و بینت
مخارجها کل البیان و وضحت
و زادت علی هذا من العلم جملة
لمن یقراء القرآن حقّا تعینت.
تقریظ گفته. چ تونس 1294 در 94 ص ( ازمعجم المطبوعات ج 1 ستون 513 ).
بارودی. ( اِخ ) ( محمد افندی ) یوزباشی. یکی از ضابطان نظمیه ( شهربانی ) بود: کتاب های زیر از اوست: 1- تاریخ العائلة الخدیویة و تفاصیل الثورة العرابیة. مطبعه الهلال 1314 هَ. ق. 2- دلیل العمدة مطبعه ترقی 1317 هَ. ق. ( معجم المطبوعات ج 1 ستون 514 ).
بارودی. ( اِخ ) ( 1255-1322 هَ. ق. ) ( 1839-1904 م. ). محمود سامی باشابن حسن بک حسنی بارودی مصری. از نخستین پیروان نهضت ادبی شعر مصری است. وی در مدرسه نظامی مصر تحصیل کرد و آنگاه به اسلامبول رفت و زبان فارسی و ترکی را نیک بیاموخت و او را در زبان ترکی و فارسی قصایدی است. سپس بفرانسه و انگلستان شد و تجارب بسیاری در فن لشکری بیندوخت. آنگاه بمصر بازگشت و عهده دار مشاغل بسیاری شد که آخرین آنها ریاست نظار بود. در دوره انقلاب اعرابی از سران انقلاب بشمار میرفت و پس از آن بجزیره سیلان ( سراندیب ) تبعید گردید و هفت سال در آن جزیره بماند و در آن مدت زبان انگلیسی را بیاموخت. آنگاه بسال 1317 هَ. ق. از تبعیدگاه بمصر بازگشت. ( از الاعلام زرکلی ج 3 صص 1012-1013 ). و مؤلف معجم المطبوعات آرد: وی از ارکان نهضت شعری دوره اخیر مصر بوده و با اسماعیل پاشا هنگام مسافرت او به اسلامبول ( 1863 م. ) همراه بود و وی از زمره سپاهیان مصری بود که آنان را برای کمک بدولت عثمانی در خاموش کردن انقلاب کرید بسال 1868 گسیل داشته بودند. درروزگار توفیق پاشا وی عهده دار نظارت اوقاف بود. بارودی در انقلاب اعرابی از مهمترین یاران وی بوده و در اثنای انقلاب مشاغل مهمی داشت و بعداً از جمله تبعیدشدگان بشمار رفت. کتابهای زیر از اوست: 1- دیوان بارودی - دو جزء که بترتیب حروف هجا مرتب شده است و به آخر حرف لام پایان می یابد. چاپ مطبعه جریده در مصر، وشرح لغات در ذیل صفحات بقلم مصحح آن شیخ محمود امام منصوری یکی از علمای الازهر نوشته شده است. 2- مختارات بارودی - که اشعار سی شاعر از فحول شعرای مولدین را جمعآوری کرده است که نخستین آنان بشار و آخرین ابن عنین است و آنرا بر هفت باب مرتب کرده است که عبارتست از: ادب. مدیحه. رثاء. صفات. نسیب. هجاء و زهد. ودر سالهای آخر یاقوت مرسی آنرا تصحیح و انتخاب کرده و در مطبعه جریده 29-1327 هَ. ق. در چهار جزء بچاپ رسانیده است. ( از معجم المطبوعات ج 1 ستون 514 ).

از نویسندگان

💡 (۸) بارودی، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج ۱۱، ۱۳۸۱ ه ش.