باران کمان

باران کمان. [ ن ِ ک َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مرادف باران تیر. تیر بسیار. رجوع به باران تیر شود. در آنندراج این ترکیب بدینسان آمده: بمعنی خود، اوحدالدین انوری گوید:
نگهای علم در سپهر پیچد
باران کمان بی بخار باشد ( ؟ ).( از آنندراج ) ( از بهارعجم ).

💡 نکبای علم در سپهر پیچد باران کمان بی‌بخار باشد

💡 نمی‌دانم خراب کیست کز یک قطرهٔ باران کمان موج بر بازوی دریا زور می‌آرد