باده شیر

لغت نامه دهخدا

باده شیر. [ دَ ] ( اِخ ) نام مردیست که طبق روایات، اسدآباد همدان را بنا کرده است: و در کتاب عجایب العلوم چنین خواندم که اسدآباد مردی کرده است که او را باده شیر خواندندی. مردی شجاع و دلیر بود بروزگار یزدجردبن شهریار آخر ملوک عجم... ( مجمل التواریخ و القصص ص 520 ).

جمله سازی با باده شیر

💡 لب چو در یاقوت جان رخساره چون در باده شیر زلف چون بر لاله سنبل خط چو بر آتش دخان

💡 نیست مستان را به اسباب تنعم احتیاج در بط می، باده شیر مرغ و جان آدم است