اندوه خوار

اندوه خوار. [ اَ ه ْ خوا / خا ] ( نف مرکب ) غم خوار. تیمارخوار. ( از یادداشت مؤلف ).

۱. کسی که غصه بخورد و غم واندوه به خود راه بدهد، اندوه خورنده.
۲. یار و دوست که در غم و غصۀ شخص شریک باشد، غم خوار.

( اسم ) غمخوار متعهد.

💡 «وَ تَوَلَّی عَنْهُمْ» و برگشت یعقوب از فرزندان خویش، «وَ قالَ یا أَسَفی‌ عَلی‌ یُوسُفَ» گفت ای دردا و اندوها بر یوسف، «وَ ابْیَضَّتْ عَیْناهُ مِنَ الْحُزْنِ» و چشمهای وی سپید گشت از گریستن باندوه، «فَهُوَ کَظِیمٌ (۸۴)» و او در آن اندوه خوار و بی طاقت.