اردشیران

لغت نامه دهخدا

اردشیران. [ اَ دَ ] ( اِ ) نوعی از مرو است. ( اختیارات بدیعی ). و آن گیاهی باشد خوشبوی لیکن بسیار تلخ است. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( جهانگیری ). نام داروئی است که بعربی مرو گویند. ( سروری ) ( شعوری ) ( رشیدی ). ارما. اردشیردارو. مرماهوس. ( در نسخه ای: مرماحوز ). ( تحفه حکیم مؤمن ).

فرهنگ فارسی

نوعی مرو باشد و آن گیاهی است خوشبو ولی بسیار تلخ

جمله سازی با اردشیران

💡 قدیمی‌ترین سندی که از شهر بودن نیشابور قبل از ساسانیان یاد می‌کند، کتاب اوستا است که با واژه «رئونت»(به زبان اوستایی:جلال و شکوه) از آن نام می‌برد. در بسیاری از متون پهلوی و مانوی، نام این شهر، ابرشهر ذکر شده‌است. «شهر نیشابور را شاپور اردشیران ساخت بدانگاه که پهلیزگ تور را کشت، به همان‌جا شهر را فرمود ساختن.». در واقع ابرشهر، نام قدیمی‌تر نیشابور یا منطقهٔ آن بوده که به شکل «اَپَرشهر» نیز آمده‌است.