قدح نوش

قدح نوش. [ ق َ دَ ] ( نف مرکب ) قدح خوار. میگسار:
واگذارش که به خون جگر خود سازد
کیست صائب که به بزم تو قدح نوش شود.صائب ( ازآنندراج ).

( صفت ) قدح خوار میگسار.

💡 رموز صومعه سر بسته گویمت هشدار مکن ریا و قدح نوش و یار مستان باش

💡 کی مرد، قدح نوش کند بی دف و مضراب «اسبی که صفیرش نزنی مینخورد آب

💡 سبحه و خرقه ی سالوس به یک سو فکنیم راه رندان قدح نوش قلندر گیریم

💡 واگذارش که به خون جگر خود سازد کیست صائب که به بزم تو قدح نوش شود؟

💡 صائب تو قدح نوش که کیفیت آن چشم ما را ز خمار می گلرنگ برآورد

💡 معاشران قدح نوش اگر صواب کنند برای من که یک امشب وداع خواب کنند