قشیر

قشیر. [ ق َ ] ( ع ص ) بسیارپوست: تمر قشیر؛ خرمای بسیارپوست. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به قَشِر شود.
قشیر. [ ق ُ ش َ ] ( اِخ ) ابن خزیمةبن مالک بن سلامان بن اسلم بن افصی. یکی از مشهوران طائفه اسلم است، و از این دوده است سلمةبن اکوع. ( اللباب ).
قشیر. [ ق ُ ش َ ] ( اِخ ) ابن کعب بن ربیعه.پدر قبیله ای است از هوازن. ( منتهی الارب ). قشیربن کعب بن ربیعةبن عامربن صعصعة هوازنی عدنانی، جد جاهلی است. بعضی از افراد خاندان وی در خراسان و نیشابور حکومت داشتند و گروههائی از این خانواده در دوران فتح به اندلس مهاجرت کردند. ( الاعلام زرکلی چ 2 ج 6 ص 42 ).

ابن کعب بن ربیعه پدر قبیله ایست از هوازن.

💡 بوعلی دقّاق و بوالقاسم قشیر همچو نصر آبادیش بوده نصیر

💡 به گفته محققان وی اصالت پارسی یا عربی داشته است.همچنین گفته شده او از از قبیله عربی بنی قشیر بوده است. وی ملقب به امام مسلم است.