منتفخ

منتفخ. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) برآماسیده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). متورم. ورم کرده. آماسیده. آماهیده. بادکرده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به انتفاخ شود.
- منتفخ شدن؛ آماسیدن. ( یادداشت ایضاً ). باد کردن برآمدن.
- منتفخ گردیدن؛ منتفخ شدن: خون دل برجوشد و عروق و شرایین از آن منتفخ گردند. ( مصباح الهدایه چ همایی ص 355 ). رجوع به ترکیب قبل شود.
|| سخت خشمگین. ( مهذب الاسماء ). || روز بلندبرآمده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).

بر آماسیده. متورم ورم کرده.

💡 در کتاب تورات، مردی که زن خود را مورد گمان قرار می‌دهد، می‌بایست به کاهن پول پرداخته و کاهن با تشریفات خاصی زن را مورد لعنت و نفرین قرار دهد و آب مخصوص تکفیر را به او بخوراند تا اگر مرتکب گناهی شده که کسی شاهد آن نبوده‌است، آب لعنت وارد احشای او شده، ران او ساقط و شکمش منتفخ شد.