گل گیتی
لغت نامه دهخدا
گل گیتی. [ گ ُ ل ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پهلوی، گیتیک. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). گل زمین. || نوعی از گل که برگهای آن از هر طرف سه خار دارد و آن دو نوع میشود سفید و زرد. ( برهان ) ( آنندراج ). || گل پیاده گلی که آنرا درخت و بوته بزرگ نباشد، همچو: بنفشه و نرگس وسوسن و امثال آن. ( برهان ). رجوع به گل پیاده شود.
فرهنگ فارسی
پهلوی گیتیک گل زمین.
فرهنگ اسم ها
اسم: گل گیتی (دختر) (فارسی) (طبیعت، گل) (تلفظ: gol giti) (فارسی: گلگيتي) (انگلیسی: gol giti)
معنی: نوعی از گل که برگ های آن از هر طرف سه خار دارد و دو نوع سفید و زرد است، نوعی از گل که برگ های آن از هر طرف سه خار دارد و دو نوع است سفید و زرد
جمله سازی با گل گیتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از غم آن تن همچون سمن و روی چو گل گل گیتی همه در دیدهٔ من خار شده
💡 شاعر در قصیده خود، معشوق را به گل گیتی تشبیه کرد که با زیبایی خیرهکننده خود، تمام جهان را با نور و شکوه خود میآراید.
💡 او مانند یک گل گیتی در میان گلخانه بود که با هر طلوع خورشید، شکوفایی بیشتری مییافت و همه را به وجد میآورد.
💡 زیبایی چهره او چنان بود که گویی او گل گیتی است و با حضور در هر محفلی، فضایی معطر و پر از شادی ایجاد میکند.