گل بنفشه

لغت نامه دهخدا

گل بنفشه. [ گ ُ ل ِ ب َ ن َ ش َ / ش ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گیاهی است بهاری که دارای گلهای کبود و معطر است. ( ناظم الاطباء ) ( بهار عجم ). رجوع به بنفشه شود.

فرهنگ فارسی

گیاهی است بهاری که دارای گلهای کبود و معطر است.

جمله سازی با گل بنفشه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 خطی که ز روی آن سمنبر برخاست گفتی که ز گل بنفشه تر برخاست

💡 رستنی‌ها آن: گیاهان گل گاوزبان، گل بنفشه و بارهنگ، که کاربرد داروئی دارند و پوشش گیاهی برای چرای دام.

💡 خوش جلوه میکند بلب جو بنفشه زار بر طرف گل بنفشه خودروی خوشتر است

💡 زیر درخت نسترن، دسته گل بنفشه ها چون حبشی کنیزکان، زیر سپید چادرا

💡 بر شاخ گل بنفشه ندیدم که بشکفد اینک بنفشه‌ای تو که بر گل شکفته‌ای

💡 این رفتار در مقابل بسته‌همسری (کلیستوگامی) قرار می‌گیرد. البته در بسیاری از گیاهان که گل‌های بازهمسر دارند، گل‌های بسته‌همسر هم ایجاد می‌شود مانند گل بنفشه (شکل رو به رو) و گزنه سفید ساقه‌آغوش.

💡 در باغچه کوچک پشت خانه، گل بنفشه با رنگ‌های دلپذیر و عطر ملایمش، چشم هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند و فضا را زیبا می‌سازد.

💡 او برای تزیین میز پذیرایی در مراسم جشن تولد، از گلدان‌های ظریفی که در آن‌ها گل بنفشه تازه قرار داشت، استفاده کرد تا زیبایی بیشتری ببخشد.

💡 کودکان با هیجان فراوان در فصل بهار، مشغول جمع‌آوری گل بنفشه از حاشیه باغ بودند تا آن‌ها را در دفترچه خاطرات خود خشک کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران