کرشمه کنان

کرشمه کنان. [ ک ِ رِ م َ / م ِ ک ُ ] ( نف مرکب، ق مرکب ) غمزه کنان. نازکنان:
جمالی چو در نیمروز آفتاب
کرشمه کنان نرگسی نیم خواب.نظامی.

غمزه کنان. ناز کنان

💡 جمالی چو در نیم‌روز آفتاب کرشمه کنان نرگسی نیم خواب

💡 گه خرامش چون لعبتی کرشمه کنان بهر خرامش ازو صد هزار غنج و دلال

💡 مست آمدی کرشمه کنان در قبای ناز زینگونه نازنین که تویی هست جای ناز

💡 چنین کرشمه کنان گر به شهر برگذری هزار دل بربایی هزار جان ببری

💡 آمد آن شاخ گل کرشمه کنان بر سرم با هزار عشوه و ناز

💡 رود کرشمه کنان در ره و هزار چو من بمرده باشد هر سو، به خانه تا برسد