وغم

وغم. [ وَ ] ( ع مص ) خبر کردن به چیزی که یقین نباشد. ( تاج المصادر بیهقی ). خبر غیریقین دادن. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || مقهور کردن کسی را. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
وغم. [ وَ ] ( ع اِ ) نَفْس. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) گران جان که ناخوش دارند آن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || احمق. گول. || ( اِ ) جنگ. || کینه یا کینه جای گرفته در سینه. || قهر. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ( ص ) حَقود. ( اقرب الموارد ). کینه ور.
وغم. [ وَ غ َ] ( ع مص ) کینه گرفتن بر کسی. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). کینه ور شدن. ( المصادر زوزنی ).

کینه گرفتن بر کسی کینه ور شدن

💡 همی‌رفت با دل پر از درد وغم پرآژنگ رخ دیدگان پر ز نم

💡 نباید ترک شادی کرد وغم خورد نه چای و قهوه و را بایست کم خورد

💡 گفتم ای شوخ از چه با اندوه وغم گشتی قرین مشتری را با زحل افتاده پنداری قران

💡 طفل است وغم ناله ما هیچ ندارد این غنچه سر وبرگ صبا هیچ ندارد

💡 یغما من و بخت و شادی وغم با هم کریدم سفر به ملک هستی ز عدم