نافه گشائی. [ ف َ / ف ِ گ ُ ] ( حامص مرکب ) عمل نافه گشای. سر نافه بازکردن. مجازاً، به معنی عطرافشانی و معطر و مشک آگین کردن هوا.
- نافه گشائی کردن؛ نافه را باز کردن. کنایه از عطر افشانی کردن:
چون صبحدم عید کند نافه گشائی
بگشای سر خم که کند صبح نمائی.خاقانی.به ادب نافه گشائی کن از آن زلف سیاه
جای دلهای عزیز است به هم برمزنش.حافظ.
💡 غلط که آهوی چشم توکرد نافه گشائی نسیم مشک وزیدن گرفت گرد عذارت
💡 چه باشد ار بنمائی ز نامه نافه گشائی ز زلفِ غالیه سا، خُوش نمی کنی چُو مشامی
💡 رسد اگر بمشام تو آن روایج فیض عجب که نافه گشائی ز مشگ تاتاری
💡 چون صبحدم عید کند نافه گشائی بگشای سر خم که کند صبح نمائی
💡 بر سر زلفش گذشته ئی که بدینسان نافه گشائی کنی و مشک نثاری
💡 رواج مشگ ختن چون بود که هست صبا را هزار نافه گشائی ز جعد غالیه بویت
