نیم ذره

نیم ذره. [ ذَرْ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) بسیار کوچک. به غایت ظریف:
با لعل نیم ذره خندان چو آفتاب
سایه نشین دیده گریان کیستی.خاقانی.

بسیار کوچک ٠ بغایت ظریف

💡 دلم ز مهر رخش نیم ذره کم نکند اگر ز طیره کند همچو سایه در چاهم

💡 به نیم ذره نکاهد به دل هوای توام به هیچ رو نروم از درت به جای دگر

💡 چیست عالم؟ نیم ذره در فضای کبریات آفتاب قدرتت تابی بر آن انداخته

💡 به آن احاطه عامش به عالم اجرام که از تصرف وی نیست نیم ذره به در

💡 خود نیست نیم ذره محابای کس تو را فریاد تا چه شوخی، وه تا چه کافری

💡 به چشم همت وجود توای جهان سخا به نیم ذره نسنجد همه غنای جهان