نیم جو

نیم جو. [ ج َ / جُو ] ( اِ مرکب ) کمی. اندکی. مقداری به غایت قلیل. مختصری. ذره ای. خرده ای:
خاقانی است جوجو در آرزوی او
او خود به نیم جونکند آرزوی من.خاقانی.سرم که نیم جو ارزد به نزد همت تو
ببخشش زر و دستار بس گرانبار است.خاقانی.به نیم جو نخرم طاق خانقاه و رباط
مرا که مصطبه ایوان و پای خم طنبی است.حافظ.قلندران حقیقت به نیم جو نخرند
قبای اطلس آن کس که از خرد عاری است.حافظ.

کمی. اندکی. مقداری بغایت قلیل. مختصری. ذره ای. خرده ای.

💡 هرچ آنرا پای داری یک دمست نیم جو ارزد اگر صد عالمست

💡 آن خال نیم جو سنگ از نقطهٔ زره کم بر نقطه حلقه گشته زلف زره مثالش

💡 هزار عقد گهر را به نیم جو نخرد دلی کز آبله هر گوشه خرمنی دارد

💡 باده خواران به نیم جو نخرند این دو قرص درست گردون را

💡 آورده‌اند صحبت خوبان که آتش است بر من به نیم جو که بسوزند خرمنم

💡 در چشم همت تو نسنجد به نیم جو نی کهنهٔ سپهر نه خلقان روزگار