لغت نامه دهخدا
نووی. [ ن َ وَ وی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به نوی که قریه ای است به شام. ( از منتهی الارب ).
نووی. [ ن َ وَ وی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به نوا است و آن دیهی است در سه فرسخی سمرقند. ( از ریحانة الادب ج 4 ص 252 از مراصد الاطلاع ).
نووی. [ ن َ وَ وی ی ] ( ص نسبی ) منسوب به نوا است و آن شهر کوچکی است از توابع ناحیه حوران از نواحی دمشق که منزل ایوب نبی بود و قبر سام بن نوح نیز در آنجاست. ( از ریحانة الادب ج 4 ص 252، نقل از مراصدالاطلاع ).
نووی. [ ن َ وَ وی ی ] ( اِخ ) محمدبن عمربن عربی بن علی معروف به نووی و مکنی به ابوعبدالمعطی، از علمای قرن چهاردهم هَ. ق. است. در معجم المطبوعات 37 جلد کتاب از تصانیف او نام برده شده و از آن جمله است: 1 - بغیةالعوام فی شرح مولد سیدالانام. 2 - التفسیرالمنیر لمعالم التنزیل المسفر عن وجوه محاسن التأویل. 3 - الدرر البهیة فی شرح الخصائص النبویة. 4 - لباب البیان، در استعارات. ( از ریحانة الادب ج 4 ص 252 ). و رجوع به معجم المطبوعات ص 1879 شود.
نووی. [ ن َ وَ وی ی ] ( اِخ ) یحیی بن شرف الدین بن مری بن حسن حزامی دمشقی حورانی نووی، ملقب به محیی الدین و مکنی به ابوزکریا. از اکابر علما و محدثین مذهب شافعی و از زهاد قرن هفتم است. وی به سال 676 هَ. ق. در مولد خود نوای دمشق در حدود 45سالگی درگذشته است. او راست:1- الاذکار المنتخبة من کلام سیدالابرار، معروف به حیلةالابرار. 2- الاربعون حدیثا النوویة. 3- التبیان فی آداب حملةالقرآن. 4- التقریب و التفسیر لمعرفة سنن البشیر النذیر. 5- تهذیب الاسماء و اللغات، در رجال. 6- روضةالطالبین و عمدة المفتین، در فقه شافعی. 7- ریاض الصالحین من کلام سیدالمرسلین. 8- مقاصدالنووی. 9- المنهاج فی شرح صحیح مسلم بن حجاج. 10- منهاج الطالبین وعمدةالمفتین. ( از ریحانة الادب ج 4 ص 252 و الاعلام زرکلی ج 9 ص 185 ). و رجوع به قاموس الاعلام ج 6 ص 4673 و لغات تاریخیه و جغرافیه ج 7 ص 96 و معجم المطبوعات ص 1871 و طبقات الشافعیه سبکی ج 5 ص 165 و النجوم الزاهرة ج 7 ص 278 و آداب اللغة ج 3 ص 243 و مفتاح السعادة ج 1 ص 398 و فهرس الخزانة التیموریة ج 3 ص 307 و هادی المسترشدین ص 471 و دیگر مآخذ مذکور در الاعلام زرکلی ج 9 ص 185 شود.