لغت نامه دهخدا
نوش بخش. [ ب َ ] ( نف مرکب ) که کام را شیرینی بخشد. لذت بخش:
درخشان شده می چو روشن درفش
قدح شکّرافشان و می نوش بخش.نظامی.خواجه چین گشاده کرد زبان
گفت کاین نوش بخش نوش لبان.نظامی.
نوش بخش. [ ب َ ] ( نف مرکب ) که کام را شیرینی بخشد. لذت بخش:
درخشان شده می چو روشن درفش
قدح شکّرافشان و می نوش بخش.نظامی.خواجه چین گشاده کرد زبان
گفت کاین نوش بخش نوش لبان.نظامی.
که کام را شیرینی بخشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پندارمت که زآن لب و دندان نوش بخش کان عقیق و بسد و یاقوت و گوهری