لغت نامه دهخدا
مستد. [ م ُ ت َدد ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استداد. راست شده و استوارگشته. ( ناظم الاطباء ). بسته شده و مغلق. ( اقرب الموارد ). || انباشته شده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استداد شود.
مستد
فرهنگ فارسی
راست شده و استوار گشته
جمله سازی با مستد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ییشش بخوانده «غاصب کالیسی» مستد برانه آیت ولّو را
