گردشدگی

{roundness} [زمین شناسی] درجۀ سایش ذرات آواری که با میزان تیزی لبه های آن مشخص می شود

گردشدگی ( به انگلیسی: Roundness ) میزان نزدیکی شکل یک جسم به دایره کامل ریاضی است. گردشدگی در دو بعد اعمال می شود، مانند دایره های سطح مقطع در امتداد یک جسم استوانه ای مانند یک شفت یا یک غلتک استوانه ای برای یاتاقان. در ابعاد هندسی و تلرانس، کنترل یک استوانه می تواند شامل وفاداری آن به محور طولی و استوانه ای بودن باشد. آنالوگ گردشدگی در سه بعد ( یعنی برای کرهها ) کروی است.
در زمین شناسی و مطالعه رسوبات ( جایی که ذرات سه بعدی بیشترین اهمیت را دارند )، گردشدگی به عنوان اندازه گیری زبری سطح در نظر گرفته می شود و شکل کلی با گوی شدگی توصیف می شود.
تعریف ISO از گردشدگی، نسبت شعاع دایرههای محاطی شده و محاط شده است، یعنی حداکثر و حداقل اندازه برای دایره هایی که برای قرار گرفتن در داخل و محصور کردن شکل کافی است.

درجۀ سایش ذرات آواری که با میزان تیزی لبه‌های آن مشخص می‌شود.

💡 واکه‌های پسوندها تحت هماهنگی واکه‌ای قرار می‌گیرند. وقتی پسوند به ستاک وصل می‌شود، واکهٔ پسوند معمولاً از لحاظ پیشینی یا پسینی و گردشدگی واکه با آخرین واکهٔ ستاک یا آخرین واکهٔ پسوند قبلی هماهنگ است.