کرباس بافی

کرباس بافی. [ ک َ ] ( حامص مرکب ) شغل و عمل کرباس باف. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( اِ مرکب ) محل و دکان کرباس باف. ( فرهنگ فارسی معین ). جای بافتن کرباس.

۱ - شغل و عمل کرباس باف: [ صنعت دستی زنان این ده کرباس بافی است ]. ۲ - ( اسم ) محل و دکان کرباس باف

💡 روستایی است از دهستان نرم آب بخش چهاردانگهٔ شهرستان ساری در ۶هزارگزی خاور سعیدآباد. موقع جغرافیایی آن کوهستانی جنگلی و هوای آن معتدل، مرطوب است، دارای ۴۰۰ تن سکنه. آب آن از رودخانهٔ لنگ و محصول آن غلات، عسل، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان شال و کرباس بافی است و راه مالرو دارد. زمستان اکثر سکنه باطراف ساری می‌روند.

💡 حصاروئیه در لغت‌نامه دهخدا چنین تعریف شده‌است. "حصاروئیه دهی است از دهستان حومه ٔ بخش شهر بابک شهرستان یزد. ۱۸هزارگزی خاور شهر بابک. متصل به راه حصاروئیه. جلگه. سکنه ۳۰۷ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات. شغل اهالی زراعت. صنایع دستی زنان کرباس بافی. راه فرعی. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰)."

💡 دهی است از دهستان رودمیان خواف شهرستان تربت حیدریه واقع در ۶ هزار گزی جنوب خاوری رود ‚ سر راه شوسه عمومی تربت حیدریه به نیاز آباد. این دهکده در جلگه‌ای واقع با آب و هوای معتدل ‚ آب آن از قنات و محصول آن عبارت از غلات و پنبه و شغل اهالی زراعت و کرباس بافی و راه آن اتومبیل رو است.

💡 قادرآباد. دهی است از دهستان دامنکوه بخش حومهٔ شهرستان دامغان که در سی هزارگزی خاور دامغان و کنار شوسهٔ دامغان به شاهرود قرار دارد. زمین آن جلگه و هوای آن معتدل و دارای ۲۱۰ تن سکنه است. آب آن از قنات و محصولات آن غلات و پنبه و پسته و انگور و حبوبات و شغل مردم آن زراعت و گله داری و صنایع دستی و شغل زنان آن کرباس بافی است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳)

💡 دهی است از بخش حومهٔ شهرستان نائین که در ۵۰ هزار گزی جنوب خاور نائین متصل به شوسهٔ نائین به عقدا در جلگه واقع است. ناحیه‌ای است دارای آب و هوای معتدل و ۱۹۷۸ تن سکنه، آب آنجا از قنات تأمین می‌شود. محصول عمدهٔ آن غلات و میوه و شغل مردمش زراعت و صنایع دستی زنان کرباس بافی و راهش فرعی است.