لغت نامه دهخدا
هواگون. [ هََ ] ( ص مرکب ) به رنگ هوا. به مانند هوا:
عشق را مرغ هوائی یابد
کاین هواگون قفسش نشناسد.خاقانی.
هوا گون
فرهنگ فارسی
برنگ هوا بمانند هوا
جمله سازی با هوا گون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عشق را مرغ هوائی باید کاین هوا گون قفسش نشناسد
