ندان

ندان. [ن َ ] ( نف مرکب ) ندانا. نداننده. ناداننده. نادان.

ندانا نداننده

💡 ز دوزخ ندان جاودان رستگار کسی را که این باشدش کردگار

💡 کیست او هر ندان بر نشناس فرق ناکرده فربهی ز آماس

💡 قدر از کلک تو انگشت بد ندان بر دست که چون تو کس به سر سرّ قضا می نرود

💡 تا می نخوری، قد رخ زرد ندانی؛ تا جان ندهی، فایده ی درد ندان ی

💡 حقیقت جان ذاتم بیگمانست یقین خود را در این صورت ندان است

💡 اشکال بعلجب همه در یکدیگر زده کس در جهان ندان که غرض در میانه چیست