چرب گفتار

چرب گفتار. [ چ َ گ ُ ] ( ص مرکب ) چرب زبان. چرب سخن. چربگو. خوش سخن و شیرین زبان:
از آن چرب گفتار شیرین زبان
گره برگشاد از دل مرزبان.نظامی.همه نیم هشیار و شه نیم مست
همه چرب گفتار و شه چرب دست.نظامی.رجوع به چرب زبان و چرب سخن و چربگو شود.

۱. چرب سخن، چرب زبان.
۲. خوش سخن، شیرین سخن.
۳. نکته سنج.

( صفت ) ۱- شیرین سخن چرب زبان. ۲- نکته سنج.
چرب زبانی. چرب سخنی

💡 ولیکن شگفت آمدم کار تو همی ز این چنین چرب گفتار تو

💡 که پشت از خمیدن نگیرد شکن نه از چرب گفتار گندد دهن

💡 همه نیم هوشیار و شه نیم مست همه چرب گفتار و شه چرب دست

💡 بیامد شبی تیره گون بار یافت می روشن و چرب گفتار یافت

💡 از آن چرب گفتار شیرین زبان گره بر گشاد از دل مرزبان

💡 به نیروی یزدان چنو بشنود بدین چرب گفتار من بگرود