لغت نامه دهخدا
هیدان. [ هََ ] ( ع ص ) بددل. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). جبان و ترسو. || مضطرب و پریشان. ( از اقرب الموارد ). || بخیل و احمق. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). هو یعطی الهیدان و الریدان؛ یعنی می بخشد مردم شناخته و ناشناخته را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).