چل ستون

چل ستون. [ چ ِ س ُ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) نام عمارتی که ستونهای بسیار داشته باشد. ( آنندراج ). هر بنایی که دارای ستون زیاد باشد. ( ناظم الاطباء ). مسجد یا عمارت بزرگ:
چنان تیرها در کمان بند بود
که هر خانه اش چل ستون می نمود.کلیم ( از آنندراج ).|| ( اِخ ) قصرمعروف چهل ستون در اصفهان که از بناهای مشهور عهد صفویه است و هم اکنون در شهر اصفهان جزء ابنیه تاریخی مراقبت و نگهداری میشود. باغ چل ستون اصفهان. عمارت چل ستون، در اصفهان. و رجوع به «قصر چهل ستون » ذیل لغت اصفهان و «چهل ستون » شود. || عمارت سلطنتی کلاه فرنگی قزوین از بناهای شاهان صفویه.

چهل ستون

کاخی است باشکوه که بامر شاه عباس اول در اصفهان بسال ۱٠۲۶ ه. ق. ساختمان آن آغاز شد و آن بین خیابان چهار باغ و میدان نقش جهان قرار دارد. بنای اصلی کاخ ۱۷۱۳ متر مساحت دارد و بر روی صفه ای قرار گرفته که از یک متر تا ۱/۶ متر از زمین ارتفاع دارد. چون بنای مذکور دارای بیست ستون بلند است و ستونها در یک سطح صاف ساخته شده و عکس آنها در آب حوض منعکس میشود آنرا چهل ستون گویند. بر دیوارهای آن پرده های نقاشی از عهد صفویه منقوش است.
( صفت ) ۱ - عمارتی که چهل ستون داشته باشد. ۲ - بنایی که دارای ستونهای بسیار باشد.
نام عمارتی که ستونهای بسیار داشته باشد. هر بنایی که دارای ستون زیاد باشد

💡 مرصع چل ستون از زر برافراخت ز وحش و طیر زیبا شکل ها ساخت

💡 یکی بارگه کرد آراسته درو چل ستون زر بپیراسته