گیتی خور

گیتی خور. [ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) از تمام نیکیهای گیتی بهره ورشونده. متنعم شونده. متلذذ به لذایذ گیتی:
همچنان لشکرکش و دشمن کش و دیناربخش
همچنین گیتی خور و میری کن و نیکی فزای.منوچهری.رجوع به جهان خور شود.

آن که از همۀ نعمت های جهان بهره ور شود.

جهان خوردن. از همه لذایذ گیتی به کنال متمتع شدن.

💡 ز گیتی خور و بخش و پیمان مراست بزرگی و شاهی و فرمان مراست